| Taaltip |
| (antwoorden op) vragen met ontkenningen |
| Stel dat je aan iemand vraagt: ‘Wil je geen ijsje?’, en ze antwoordt: ‘Nee.’ Wil ze dan wél een ijsje of niet? De taaladviseurs van Onze Taal krijgen hier best vaak vragen over. Wil je er (niet) wat meer over lezen? Vergeet dan niet naar onze website te gaan. |
| Lees de uitleg |
Dit stond er in de Taalpost van Onze Taal. Daar wil ik meer over weten want ik ben zo iemand die een vraag met ontkenning gewoon behandelt zoals andere vragen. Benieuwd wat Onze Taal er over te zeggen heeft.
ontkennende vraag beantwoorden met ja of nee | Genootschap Onze Taal
Lees even hun antwoord en kom dan terug voor mijn tegengeluid.
Het is grappig dat de maker van de Taalpost het nog duidelijk maakt dat je alleen maar onduidelijkheid schept met een ontkenning in je vraag, »Wil ze dan wél een ijsje of niet?« Maar lezen we het “advies” dan wordt daar heel stellig gesproken dat als je nee zegt, je geen ijsje wilt en ja is om aan te geven dat je wel een ijsje wilt. De naamloze adviseur van Onze Taal beweert zelfs dat de ontkenning geen ontkenning is.
De adviseur heeft nog meer rare ideeën:
Ook maken ze de vraag vaak vriendelijker dan de versies zonder geen en niet.
Om dan als voorbeeld te geven, ‘Moeten we hier niet links?’, dat zou vele malen vriendelijker zijn dan gewoon te vragen ‘We moesten hier toch links?’
Ik zou heel graag een babbeltje willen hebben met deze adviseur en hoe zij de wereld ervaart waarin zij leeft.
En dan komt nog de alinea waardoor ik dit stukje nu schrijf:
Sommige mensen vinden het grappig om op vragen als ‘Heb je geen honger?’ dingen te antwoorden als ‘Ja, ik heb inderdaad geen honger.’ Ze doen dus net alsof geen hier wél met nadruk wordt uitgesproken. Er zit dan meestal niets anders op dan de vraag te herformuleren, bijvoorbeeld: ‘Wil je wat eten?’ of ‘Wil je ook wat?’
Slecht taaladvies van Onze Taal
Ne, sommige mensen luisteren naar wat er gevraagd wordt en geven op die vraag een antwoord. Daar is helemaal niks grappigs aan. Het is al zo’n beetje mijn hele leven heel vermoeiend dat mensen vragen met een ontkenning stellen, stop daarmee.
En aan Onze Taal wil ik vragen om dit advies meteen te herschrijven. Ja er zijn mensen die zoals de adviseur denken en leven maar er zijn ook andere mensen die zichzelf niet grappig vinden maar serieus een gesprek voeren. Helaas voor deze groep mensen wordt hun leven verpest door personen zoals de adviseur die denken dat wij grappig zijn, die denken dat ze van alles kunnen zeggen en dat andere dan maar hun intenties moeten begrijpen. Als je vraagt of ik geen honger heb dan geef ik op die vraag een antwoord, ongeacht wat de adviseur denkt over mijn maaginhoud op dat moment.
De tekst in de Taalpost-e-mail heeft het helemaal juist, je maakt het jezelf vooral heel lastig als je vragen met een ontkenning stelt, niet alleen voor jezelf maar ook voor diegene aan wie je de vraag stelt. Helaas blijft van dat inzicht helemaal niks over in het advies, die legt de schuld geheel bij mensen die goed luisteren en alles behalve grappig willen zijn. Daarom graag het advies aanpassen en de nadruk leggen op de onduidelijkheid die je creëert door een nutteloze ontkenning in je vraag te stoppen. En dat het zogenaamd vriendelijker zou zijn zie ik al helemaal niet. De adviseur heeft haar eigen mening en gevoel teveel in dit advies gestopt.
Vinden jullie het zelf ook niet een niet goed advies?